Βιεϊρίνια και Σβαμπ του έκαναν νοήματα στήριξης μετά το φθηνό λάθος για το 1-1 της Άιντραχτ αλλά ο Χανιώτης στόπερ με μία κίνηση προς τους συμπαίκτες του, έδειξε να αλλάζει άμεσα το διακόπτη στο μυαλό του.

Από την κόλαση στον παράδεισο, ένα γκολ buzzer beater δρόμος. Απέναντι στην Άιντραχτ, ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης έζησε το απόλυτο ματς. Έκανε το απόλυτο ματς. Μέχρι το 68ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Χανιώτης στόπερ υπήρξε εκ των κορυφαίων του ΠΑΟΚ σε μία μυθική εμφάνιση. Αυτό που σημείωσε, μετά το τέλος του παιχνιδιού, ήταν αυτό που βλέπαμε όλοι. Πατούσε εξαιρετικά στα πόδια του και εκείνος και στο σύνολό της η ομάδα. Έβγαζε μία αυτοπεποίθηση, μία σιγουριά για τον εαυτό του.

Το μοναδικό λάθος του στον αγώνα κόστισε ακριβά στον ΠΑΟΚ, βάζοντας στο παιχνίδι την Άιντραχτ για το 1-1 με τον Μαρμούς που του έκλεψε τη μπάλα, εκτελώντας τον Κοτάρσκι. Δευτερόλεπτα μετά το γκολ, πρώτος ο Αντελίνο Βιεϊρίνια του έκανε νόημα από μακριά, ένα πουσάρισμα από τον αρχηγό. Δίπλα του έσπευσε ο Στέφαν Σβαμπ, χειραψία από τον Αυστριακό και «πάμε όλοι μαζί».

Σε εκείνη τη φάση λοιπόν, σε αυτό το προσωρινό «μούδιασμα» για τους περισσότερους, ο νεαρός στόπερ έβγαλε μία τρομερή αντίδραση, γυρνώντας προς τους συμπαίκτες του και με μία χαρακτηριστική κίνηση, ζήτησε απ΄όλους να ανέβουν. Δεν τον πήρε από κάτω, σέταρε σε χρόνο ρεκόρ το μυαλό του και έδωσε το σύνθημα για αντεπίθεση. Προσωπικότητα. Χαρακτήρας. Κι ας μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή που δεν έχει κλείσει ακόμη τα 20!

«Μέχρι τη στιγμή του λάθους όλα πήγαιναν τέλεια για μένα και την ομάδα. Ένιωθα καλά στο παιχνίδι. Έγινε το λάθος, συμβαίνουν αυτά όμως. Δεν έπεσα ψυχολογικά και εγώ και η ομάδα, πιέσαμε για να πάρουμε τη νίκη, ήμασταν καλοί, ανταγωνιστικοί και τα καταφέραμε στο τέλος. Άλλαξα… θέση το μυαλό μου αμέσως μετά το λάθος, έμεινα ψύχραιμος και το διόρθωσα με ένα γκολ».

Ήξερε πως το συγκεκριμένο λάθος θα ήταν το μεγαλύτερο «κρίμα» της βραδιάς για εκείνον, για τη δική του εμφάνιση, για την ομάδα που άξιζε πολλά περισσότερα από την ισοπαλία. Και το «κουβάλησε» μέσα του ως κίνητρο μέχρι το φινάλε του αγώνα, ζητώντας τη… βοήθεια του Τσιγγάρα λίγο πριν την εκτέλεση του Ντεσπόντοφ.

«Ήμουν αποφασισμένος πως μόνο έτσι θα το διορθώσω το λάθος μου. Με γκολ. Στη φάση που το πέτυχα, το πίστευα, είπα στον Τσιγγάρα να μου κάνει σκριν. Και έτσι έγινε και την έσπρωξα στα δίχτυα».

Ναι, το ποδόσφαιρο του χρωστούσε ενδεχομένως κάτι αλλά στη μεγάλη εικόνα των γεγονότων, τίποτα δεν δουλεύει, αν δεν δουλέψεις εσύ για σένα. Και ο Κρητικός στόπερ δουλεύει πολύ, βλέπει και ξαναβλέπει μετά από ματς τα λάθη του, αλλά κατά τη διάρκεια ενός αγώνα βάζει στον εαυτό του κόκκινες γραμμές και όρια. Ματς χωρίς σφυγμούς γίνεται; Στο μυαλό του «Κούλιε» γίνεται.