Η ΚΟΕ λέει όχι στην αλλαγή έδρας που ζητάει ο Ομιλος και αφήνει αναπάντητα ερωτήματα για την ισονομία στο πρωτάθλημα

Σοβαρό προβληματισμό προκαλεί η πρόσφατη απόφαση της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΚΟΕ) να μην εγκρίνει το αίτημα του Ναυτικού Ομίλου Χανίων για αλλαγή έδρας στον αγώνα της Water Polo League ανδρών απέναντι στο Π.Φάληρο παρά το γεγονός ότι υπήρχε διαθέσιμη και λειτουργική λύση εντός Κρήτης.

Ο ΝΟ Χανίων, ο οποίος λόγω της ανακατασκευής του κολυμβητηρίου Χανίων από την αρχή της σεζόν δίνει όλα τα παιχνίδια του στην Αθήνα, ανεξαρτήτως αν πρόκειται για εντός ή εκτός έδρας αναμετρήσεις, τόσο σε επίπεδο ανδρών όσο και σε επίπεδο γυναικών, είχε εξασφαλίσει τη δυνατότητα διεξαγωγής του επόμενου αγώνα της ανδρικής ομάδας στο κολυμβητήριο Ηρακλείου. Μια επιλογή που θα περιόριζε αισθητά το οικονομικό κόστος των συνεχών μετακινήσεων, αλλά και θα πρόσφερε στον σύλλογο μια ουσιαστική αγωνιστική έδρα. Μέχρι σήμερα άλλωστε και από την αρχή της αγωνιστικής περιόδου, ο ΝΟΧ έχει αναγκαστεί να πληρώσει δεκάδες χιλιάδες ευρώ, έχοντας ξοδέψει ένα μεγάλο κεφάλαιο του προϋπολογισμού του για να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του και να συνεχίσει να κρατάει ζωντανό το τμήμα σε μια δύσκολη για τον Ομιλο περίοδο (λόγω έλλειψης έδρας).

Ωστόσο, η ΚΟΕ δεν έδωσε την απαιτούμενη έγκριση, επικαλούμενη διαδικαστικούς λόγους και το γεγονός ότι η σχετική διαδικασία δεν είχε κινηθεί νωρίτερα. Η απάντηση που δόθηκε παραπέμπει το ζήτημα στο μέλλον, με τη γενική επισήμανση ότι σε επόμενους αγώνες θα μπορούσε να εξεταστεί εκ νέου η χρήση του κολυμβητηρίου Ηρακλείου.

Η συγκεκριμένη απόφαση γεννά εύλογα ερωτήματα. Σε ένα πρωτάθλημα όπου οι ομάδες της περιφέρειας επιβαρύνονται δυσανάλογα με κόστη μετακίνησης και διαμονής, πόσο δίκαιο είναι να απορρίπτεται μια ρεαλιστική και άμεσα εφαρμόσιμη λύση; Και πόσο ουσιαστική είναι η παραπομπή στο «μελλοντικά», όταν το οικονομικό βάρος είναι παρόν και επαναλαμβανόμενο κάθε εβδομάδα;

Ιδιαίτερα για έναν ιστορικό σύλλογο όπως ο Ναυτικός Όμιλος Χανίων, η συνεχής αγωνιστική «φιλοξενία» στην Αθήνα δεν αποτελεί επιλογή, αλλά αναγκαστική συνθήκη. Το κολυμβητήριο Ηρακλείου θα μπορούσε να λειτουργήσει όχι μόνο ως λύση ανάγκης, αλλά ως σταθερή βάση, συμβάλλοντας στην αγωνιστική ισορροπία και τη βιωσιμότητα της ομάδας.

Η υπόθεση αυτή φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα των ίσων όρων συμμετοχής στη Water Polo League και τη στάση της ΚΟΕ απέναντι στις ομάδες εκτός Αττικής. Γιατί όταν οι αποφάσεις βασίζονται αποκλειστικά στη γραφειοκρατία και όχι στις πραγματικές συνθήκες του πρωταθλήματος, τότε το ερώτημα δεν είναι αν τηρούνται οι κανόνες, αλλά αν οι κανόνες υπηρετούν το ίδιο το άθλημα.