Ο Γενικός Γραμματέας του Δ.Σ. του Μινωταύρου μιλώντας στην σελίδα του σωματείου αναφέρθηκε στους στόχους του, αλλά και την προσπάθεια ανάδειξης νεαρών ποδοσφαιριστών.

Ως πιο δύσκολο χαρακτηρίζει το ρόλο της συμμετοχής στο ΔΣ του Μινωταύρου απ’ ό,τι όταν ήταν ο ίδιος ποδοσφαιριστής της ομάδας σε συνέντευξή του ο Βασίλης Μπομπολάκης.

Ο γενικός γραμματέας του ΔΣ του Μινωταύρου μιλά για τους στόχους που θέτει η διοίκηση, σημειώνοντας ότι αυτοί είναι το να μπορέσει ο Μινώταυρος να παραμείνει ένα υγιές και ανταγωνιστικό σωματείο όπως άλλωστε είναι διαχρονικά και ν’ αναδείξει επίσης τους ποδοσφαιριστές που θέλει να βγάλει από τις ακαδημίες, εκεί όπου τα τελευταία χρόνια πέφτει το βάρος…

Αναλυτικά όσα είπε

Βασίλη Μπομπολάκη, πολλά χρόνια προσφοράς στο Μινώταυρο… Τι σημαίνει για σένα αυτή η ομάδα;

Πράγματι, πολλά χρόνια… Πέρασαν γρήγορα (γελάει)! Για μένα, ο Μινώταυρος δεν είναι υπερβολή να πω ότι είναι η δεύτερη οικογένεια μου. Αλλωστε από τη δική μου γενιά όλοι οι τότε συμπαίκτες μου είναι τώρα κουμπάροι και σύντεκνοι μεταξύ τους ενώ δεν πρέπει να παραλείψω ότι γνώρισα και την γυναίκα μου στο γήπεδο του Μινωταύρου… Οπότε….

Πόσο πιο διαφορετικό είναι να συμμετέχεις ως ποδοσφαιριστής όπου αγωνίστηκες για πολλά χρόνια και πλέον να είσαι ένα από τα μέλη στο ΔΣ;

Η αλήθεια είναι ότι όταν κάποιος είναι ποδοσφαιριστής δεν μπορεί να καταλάβει το πόσο διαφορετικό και συνάμα δύσκολο είναι να είσαι μέλος ενός ΔΣ. Πραγματικά για να είσαι ενεργό και ωφέλιμο μέλος σε ένα ΔΣ όπως του Μινωταύρου, που είναι από τα μεγαλύτερα και πιο ιστορικά του Νομού μας, αυτό απαιτεί πολλές θυσίες και πραγματικά μεγάλη αγάπη για την ομάδα. Τώρα που μπορώ να τα συγκρίνω είναι σίγουρα πιο δύσκολο να είσαι στο ΔΣ.

Ποιοι είναι οι στόχοι της διοίκησης του Μινωταύρου; Βλέπουμε ότι πριν από λίγους μήνες πήρατε ουσιαστικά τη σκυτάλη από την προηγούμενη. Είσαστε ευχαριστημένοι μέχρι τώρα με το έργο σας;

Στόχοι της διοίκησης είναι να παραμείνει ο Μινώταυρος ένα υγιές και ανταγωνιστικό σωματείο όπως ήταν και όλα τα προηγούμενα χρόνια με πρωταρχικό μας όμως μέλημα τις ακαδημίες μας, στις οποίες θέλουμε να επενδύσουμε. Ευελπιστούμε ότι τα επόμενα χρόνια θα μπορούμε να στελεχώνουμε την Α’ ομάδα όπως και την ομάδα των Ν. Μινώταυρου, με τα λεγόμενα δικά μας παιδιά… Είναι η πρώτη μας χρονιά σαν συμβούλιο και αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι γίνεται πραγματικά μεγάλη προσπάθεια. Μια προσπάθεια που έχει ως γνώμονα το καλό του σωματείου. Θεωρώ ότι δεν μπορώ να κρίνω εγώ το έργο μας, νομίζω αυτό θα κριθεί στο τέλος της θητείας μας από τα μέλη του συλλόγου, αλλά και απ’ όλους όσοι παρακολουθούν το σύλλογο και το τοπικό ποδόσφαιρο γενικά.

Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια ότι έχουν γίνει σημαντικές αλλαγές στο γήπεδο του Μινωταύρου. Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο τα πράγματα, αλλά και τι αναμένεται ίσως από εδώ και πέρα; Υπάρχει κάτι άλλο που έχετε υπόψη για να βελτιωθούν ακόμα περισσότερο οι υποδομές στο γήπεδο;

Η αλήθεια είναι ότι η εικόνα του γηπέδου τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει προς το καλύτερο. Ο Μινώταυρος έχει την τύχη να έχει το δικό του ιδιόκτητο γήπεδο το οποίο είναι και το μοναδικό αδειοδοτημένο μαζί με αυτό των Περιβολίων για αγώνες Εθνικής κατηγορίας. Αυτό όμως έχει και ένα αντίτιμο το όποιο είναι ότι η συντήρηση και η βελτίωση των εγκαταστάσεων βαραίνει το σύλλογο. Η διαρκής προσπάθεια όλων των διοικήσεων και η άριστη συνεργασία µε την πολιτική ηγεσία και την τοπική αυτοδιοίκηση έχουν αναδείξει το γήπεδο στο σημείο που βρίσκεται σήμερα. Στόχος μας στο άμεσο μέλλον είναι η αξιοποίηση του χώρου κάτω από τις κερκίδες, δημιουργώντας νέα αποδυτήρια, γυμναστήριο, τουαλέτες κ.λπ.

Με την ευκαιρία της ονοματοδοσίας, γιατί ο Μινώταυρος αποφάσισε να δώσει το όνομα του γηπέδου στον Λευτέρη Πατατάκη; Ακολουθούν κιόλας οι σχετικές εκδηλώσεις…

Οπως ανέφερα, για να φτάσει το γήπεδο στη μορφή που είναι σήμερα, υπήρξε μια διαρκής προσπάθεια από τις προηγούμενες διοικήσεις. Κοινός παράγοντας όλων των προηγούμενων διοικήσεων και αυτός ο οποίος έκανε τον μεγαλύτερο αγώνα για πάνω από 60 χρόνια ήταν ο κύριος Λευτέρης Πατακάκης. Οπότε νομίζω ότι το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε εμείς που ουσιαστικά θα παραλάβουμε τους δικούς του κόπους είναι να δώσουμε σε αυτό -το όποιο υπηρέτησε με τόσο αγάπη ο ίδιος- το όνομα του… Με την ευκαιρία, πραγματοποιούμε τις εκδηλώσεις εορτασμού για τη συμπλήρωση των 90 χρόνων από την ίδρυση του σωματείου και η απόφαση για την ονοματοδοσία λήφθηκε ομόφωνα στη γενική συνέλευση του Μινωταύρου.

Η ανδρική ομάδα ολοκληρώνει σε λίγο καιρό τις υποχρεώσεις της για την φετινή χρονιά. Είσαστε ευχαριστημένοι;

Στόχος της φετινής χρονιάς ήταν εξαρχής η στελέχωση του Μινωταύρου όσο και των Νέων Μινωταύρου με παιδιά τα οποία θα προέρχονταν από την ακαδημία και θα αξιοποιούνταν. Νομίζω ότι σε αυτό το κομμάτι είμαστε ευχαριστημένοι όπως και από την εικόνα που είχαμε μέσα στο γήπεδο. Σίγουρα η βαθμολογική μας συγκομιδή δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα της ομάδας φέτος, αλλά η προσπάθεια που γίνεται μέσα στο γήπεδο μας κάνει να νιώθουμε αισιόδοξοι για το μέλλον. Μην παραβλέπουμε και την εξαιρετική πορεία των Ν. Μινωταύρου στην Β’ κατηγορία όπως επίσης και ότι ο Βόρφι -βασικό στέλεχος της Α’ ομάδας που προέρχεται από την ακαδημία μας- ξεχώρισε και κατάφερε τον Ιανουάριο να πάρει μεταγραφή στην ΠΑΕ Χανιά.

Ο Μινώταυρος επιδιώκει να κοιτάξει αργότερα πιο ψηλά; Εχει δηλαδή σα στόχο να κατακτήσει κάποιο πρωτάθλημα, αλλά και να διεκδικήσει την άνοδο σε μια ανώτερη κατηγορία;

Για ένα σωματείο όπως ο Μινώταυρος είναι μονόδρομος η επιδίωξη του πρωταθλητισμού. Σίγουρα ένας από τους στόχους μας είναι και το πρωτάθλημα και γιατί όχι η διεκδίκηση μιας θέσης σε παραπάνω κατηγορία, άλλωστε το έχει ξανακάνει στο παρελθόν. Ομως αυτό πρέπει να γίνει με σταθερά βήματα και πλάνο και νομίζω ότι τα πρώτα βήματα έχουν γίνει.

Κλείνοντας, πόσο έχει αλλάξει το ποδόσφαιρο του τώρα σε σχέση με αυτό που έζησες τουλάχιστον όταν ήσουν εσύ μικρότερος;

Οπως σε όλους τους τομείς της ζωής μας έτσι και στο ποδόσφαιρο έχουν αλλάξει πάρα πολλά πράγματα σε σχέση με το παρελθόν. Νομίζω ότι τώρα οι συνθήκες για να παίξει κάποιος ποδόσφαιρο είναι πολύ καλύτερες. Τα σωματεία είναι πιο οργανωμένα, οι εγκαταστάσεις καλύτερες, ακόμα θυμάμαι πώς ήταν να πέφτεις στο ξερό… Ενώ πλέον τα παιδιά που ασχολούνται με το ποδόσφαιρα είναι πολλά περισσότερα αφού οι ακαδημίες είναι πάρα πολλές. Το μόνο που νομίζω, υστερεί η τωρινή εποχή είναι ο ρομαντισμός. Ο ρομαντισμός είναι αυτός που λείπει από τα τωρινά παιδιά και εγώ ήμουν από τους ρομαντικούς…