Σε κλίμα συγκίνησης το τελευταίο «αντίο» στον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ – Παρόντες συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι του ποδοσφαίρου

Με έντονη συγκίνηση και βαθιά θλίψη πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα του Πάσχα στο Μητρούσι Σερρών η κηδεία του Στέφανος Μπορμπόκης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 59 ετών. Συγγενείς, φίλοι, παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές και άνθρωποι του ΠΑΟΚ βρέθηκαν στον τόπο καταγωγής του για να πουν το τελευταίο αντίο, σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα.

Ο κόσμος συγκεντρώθηκε για να αποχαιρετήσει τον Στέφανος Μπορμπόκης, έναν άνθρωπο που δεν υπήρξε απλώς ποδοσφαιριστής, αλλά σύμβολο μιας εποχής για τον ΠΑΟΚ και την ποδοσφαιρική Θεσσαλονίκη.

Η εικόνα της σορού του, σκεπασμένης με τη σημαία του ΠΑΟΚ, ήταν αρκετή για να «σπάσει» ακόμη και τους πιο δυνατούς. Τα ασπρόμαυρα στεφάνια, σαν μια τελευταία υπόσχεση πίστης και αγάπης, συνόδευαν το ταξίδι του.

Στο πλευρό του, άνθρωποι που τον έζησαν, τον θαύμασαν, τον αγάπησαν. Και ανάμεσά τους, ο αδελφός του, Βασίλης Μπορμπόκης, που δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του. Ήταν μια στιγμή που ξεπερνούσε το ποδόσφαιρο. Ήταν οικογένεια. Ήταν απώλεια.

Παρόντες στο τελευταίο «αντίο» ήταν και άνθρωποι που μοιράστηκαν μαζί του γήπεδα, νίκες και όνειρα: ο Γιώργος Τουρσουνίδης, ο Νίκος Καραγεωργίου, ο Άγγελος Αναστασιάδης, ο Κώστας Ορφανός. Όλοι με σκυμμένο το κεφάλι, όλοι με μια ιστορία να θυμούνται.

Ποιος ήταν ο Στέφανος Μπορμπόκης;
Ήταν ένα παιδί από το Μητρούσι Σερρών που είχε όνειρο μια μπάλα. Ξεκίνησε από τα τοπικά γήπεδα, εκεί όπου το χώμα κολλούσε στα παπούτσια και τα όνειρα χτίζονταν με ιδρώτα. Με επιμονή και ταλέντο, κατάφερε να φτάσει στην κορυφή, να φορέσει τη φανέλα του ΠΑΟΚ και να γράψει τη δική του ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Αγωνίστηκε ως μέσος, με πάθος, δύναμη και αυταπάρνηση. Δεν ήταν ο παίκτης που θα ζητούσε τα φώτα. Ήταν εκείνος που θα δούλευε σιωπηλά, που θα έδινε τα πάντα για την ομάδα, που θα έμπαινε πρώτος στη μάχη και τελευταίος θα έφευγε από το γήπεδο. Για τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ, ο Μπορμπόκης ήταν ένας «στρατιώτης» της ασπρόμαυρης φανέλας.

Πέρα από τον ΠΑΟΚ, τίμησε και άλλες ομάδες της Θεσσαλονίκης, αφήνοντας παντού το ίδιο αποτύπωμα: ήθος, αξιοπρέπεια και αγάπη για το ποδόσφαιρο. Όμως πάνω απ’ όλα, ήταν άνθρωπος της οικογένειας. Σύζυγος, πατέρας, γιος. Ένας άνθρωπος απλός, που δεν ξέχασε ποτέ από πού ξεκίνησε.

Σήμερα, το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι φτωχότερο. Όχι μόνο γιατί έχασε έναν παλαίμαχο ποδοσφαιριστή, αλλά γιατί αποχαιρετά έναν άνθρωπο που εκπροσωπούσε κάτι αυθεντικό. Σε μια εποχή που αλλάζει γρήγορα, ο Στέφανος Μπορμπόκης έμεινε πάντα ίδιος. Και ίσως αυτό είναι που πονάει περισσότερο. Γιατί δεν φεύγουν μόνο οι άνθρωποι. Φεύγουν και οι εποχές που κουβαλούσαν μαζί τους.