Ο Νίκος Σιόντης εξήρε τη στάση του Βαγγέλη Τζιάρρα που σεβόμενος την ιστορία του «Αίαντα της Ηπείρου», αλλά και το παρελθόν του στο σύλλογο ως βοηθός προπονητή (σεζόν 2024-25), άφησε χρήματα που του όφειλε η απερχόμενη διοίκηση.

Αναλυτικά, τα όσα έγραψε ο Νίκος Σιόντης για τον νυν προπονητή του Ιωνικού Νίκαιας που συμμετέχει στην Γ’ Εθνική:

«Σε όσους στάθηκαν – και σε όσους μας γυρνούν την πλάτη

Υπάρχουν στιγμές που δεν χρειάζεται να πεις πολλά.

Αρκεί μια πράξη – για να δείξεις ποιος είσαι, τι άνθρωπος είσαι, και τι πραγματικά κουβαλάς μέσα σου.

Ο Βαγγέλης Τζιάρρας –πρώην προπονητής του ΠΑΣ Γιάννινα– είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους.

Χωρίς να φωνάξει, χωρίς να ζητήσει τίποτα περισσότερο απ’ τον σεβασμό, δέχτηκε να χαρίσει ένα σημαντικό μέρος των χρημάτων που του όφειλε η ΠΑΕ – όχι γιατί δεν τα δικαιούταν, αλλά γιατί αντιλήφθηκε τι περνάμε.

Δεν του τα χρωστούσα φυσικά εγώ.

Δεν ήταν υποχρεωμένος να κάνει πίσω.

Κι όμως, το έκανε.

Για την ομάδα, για να κρατηθεί ζωντανή.

Κι αυτό λέει πολλά.

Τον ευχαριστώ από καρδιάς και του εύχομαι ό,τι καλύτερο στη συνέχεια της πορείας του.

Γιατί άνθρωποι σαν τον Βαγγέλη δεν ξεχνιούνται ποτέ.

Yπάρχουν κι άλλοι επίσης πολλοί –πολύτιμοι– άνθρωποι:

Πρώην ποδοσφαιριστές, προπονητές, στελέχη που δείχνουν υπομονή, που έχουν κατανοήσει τι προσπαθούμε να κάνουμε, και που ξέρουν πως δεν κρυβόμαστε ούτε λέμε ψέματα.

Σε αυτούς επίσης χρωστάμε ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί η σιωπηλή τους στήριξη κρατά ζωντανή μια ελπίδα.

Και θα τους το ανταποδώσουμε.

Δυστυχώς όμως υπάρχουν και οι “άλλοι”:

Άνθρωποι που φιλούσαν τον ταύρο μπροστά στην θύρα 10, που πρόσφεραν από το απόλυτο τίποτα έως το απειροελάχιστο, που έφυγαν αφήνοντας πίσω μόνο απαιτήσεις – και σήμερα, αντί να δείξουν έστω λίγη υπομονή ή λίγη συνείδηση για την κατάσταση, επιλέγουν την πίεση, τον εκβιασμό και –ναι– την εκμετάλλευση.

Που όχι μόνο ζητούν όσα δικαιούνται –απολύτως θεμιτό– αλλά και επιπλέον, με προσαυξήσεις, ποινές, πιέσεις, απειλές…

Μέχρι και προσφυγές, τη στιγμή που γνωρίζουν ότι κάθε τέτοια ενέργεια ίσως σημάνει το τέλος της ομάδας αλλά και την οριστική και αμετάκλητη απώλεια των δεδουλευμένων τους!

Όχι μόνο δεν βοηθούν, αλλά επιχειρούν με τις πράξεις τους να αποτελειώσουν τον ΠΑΣ.

Δεν αντιλαμβάνονται ούτε καν το αυτονόητο, ότι αυτό που κάνουν τώρα, μόνο κακό στον εαυτό τους κάνει!

Σαν να μπορούμε και να μην το κάνουμε!

Λες και αν το κάνουν αργότερα, θα χάσουν κάτι που θα κερδίσουν αν το κάνουν τώρα!

Που δεν δείχνουν καμία ανοχή, καμία υπομονή, κανένα συναίσθημα.

Που πίσω από κάθε «νόμιμη» διεκδίκηση, κρύβουν μια ξεκάθαρη αδιαφορία για την κατάσταση της ομάδας, για την τεράστια προσπάθεια που γίνεται, για όλους όσοι παλεύουμε νύχτα-μέρα με ανοιχτές πληγές και χωρίς μέσα.

Λες και δεν ξέρουν τι μπορεί να σημαίνει αυτό.

Λες και δεν καταλαβαίνουν πως κάθε τέτοια ενέργεια ίσως είναι και η χαριστική βολή.

Κι όμως το κάνουν.

Ίσως γιατί ποτέ δεν αγάπησαν την ομάδα. Ίσως γιατί ποτέ δεν πίστεψαν σε τίποτα πέρα από τον εαυτό τους και το χρημα.

Όχι, δεν αμφισβητώ τα δικαιώματά τους.

Ξεκάθαρα και χωρίς το παραμικρό ίχνος αμφισβήτησης των δεδουλευμένων τους – αλλά όχι της πραγματικής προσφοράς τους στην ομάδα – τα χρήματά τους τα δικαιούνται, πρέπει να τα λάβουν ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΛΑΒΟΥΝ…

Το λέω όσο πιο καθαρά γίνεται:

Όποιος σήμερα προσφεύγει – μόνο εμένα δεν χτυπά – και μόνο σε παραίτηση μου θα καταλήξει – χτυπά τον ΠΑΣ.

Και τελικά χτυπά τον ίδιο του τον εαυτό…

Δεν είμαι εδώ για να κρίνω, ούτε για να παρακαλέσω.

Παλεύω να πληρώνω τα τωρινά και να καλύπτω τα παλιά.

Να προσελκύσω χορηγούς και υποψήφιους επενδυτές.

Να πείσω τους φιλάθλους και τις μικρές επιχειρήσεις να στηρίξουν.

Να εξηγήσω σε παλιούς παίκτες και προπονητές ότι δεν τους ξέχασε ο ΠΑΣ.

Είμαι εδώ, μόνος, για να παλέψω.

Τους κοιτάω όλους στα μάτια.

Δεν υποσχέθηκα ποτέ αλλά υποσχέθηκα να παλέψω μέχρι τέλους.

Και αυτό συνεχίζω να κάνω και για όσο αντέχω.

Όλα κάποτε θα βγουν στο φως…»