Η Βεατρίκη Σαρρή μίλησε για την παρουσία της στο εξωτερικό, τους στόχους της αλλά και το ποδόσφαιρο γυναικών στην Ελλάδα

Η Βεατρίκη Σαρρή παραχώρησε συνέντευξη στο England365 για την επιστροφή στην Μπέρμιγχαμ και την μέχρι τώρα πορεία της ομάδας στο πρωτάθλημα. Παράλληλα, η Χανιώτισσα παίκτρια της Εθνικής αποκάλυψε ποιος είναι ο μεγάλος στόχος στο τέλος της φετινής σεζόν, τι έχει βελτιώσει στο παιχνίδι της, αλλά και τι θα ήθελε να εξελίξει περισσότερο ύστερα από εννέα χρόνια παρουσίας στα αγγλικά γήπεδα. Επίσης, αναφέρθηκε στο γυναικείο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, στην Εθνική ομάδα, ενώ μοιράζεται προσωπικές πτυχές της ζωής της.

Αναλυτικά όσα είπε:

Η δεύτερη θητεία της στη Μπέρμιγχαμ: «Είναι μια καινούρια ομάδα με καινούργιες παίκτριες. Τα τελευταία δύο αποτελέσματα δεν ήταν τόσο θετικά αν και ξεκινήσαμε δυναμικά. Στην πορεία θεωρώ ότι θα έχουμε περισσότερες νίκες. Στόχος η άνοδος στην πρώτη κατηγορία. Ανεβαίνουν δύο ομάδες και η τρίτη ομάδα παίζει play-off με την τελευταία ομάδα της πρώτης κατηγορίας. Έχουμε πιθανότητες αρκετές». 

Για το γεγονός ότι επέστρεψε σε γνώριμα ποδοσφαιρικά λημέρια, απάντησε «Είναι γνώριμο το μέρος και είναι και ένας από τους λόγους που επέστρεψα. Ήξερα κάποιες συμπαίκτριες που είναι ακόμα στην ομάδα. Είχα πολύ καλές αναμνήσεις από την πρώτη μου φόρα στην ομάδα. Ήταν αυτή που με ανέδειξε και έπαιξα επαγγελματικά. Το είχα συνδυάσει στο μυαλό μου ως μια θετική εμπειρία και ήταν σχετικά εύκολη η απόφαση να επιστρέψω.

Συμφωνήσαμε σε όλα. Στο πλάνο, τους στόχους της ομάδας, και στους οικονομικούς όρους. Την προπονήτρια την γνωρίζω από την Μπράιτον και ήταν ένας ακόμα σημαντικός λόγος για να επιστρέψω. Μου δείχνει εμπιστοσύνη σε καθημερινή βάση. Έχουμε καθημερινά προπόνηση, αλλά και ρεπό. Ανάλογα τη μέρα, ξεκινάμε στις εννέα το πρωί και τελειώνουμε στις τρεις με τρισήμιση. Τέσσερις με πέντε συμπαίκτριες ήταν άτομα που ήξερα. Οι υπόλοιπες είναι νέα πρόσωπα. Και δύο ακόμα κορίτσια που ήξερα από την Μπράιτον. Δεν θα έλεγα ότι έχω κάποια συγκεκριμένη φίλη εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. Έχουμε ένα καλό σύνολο και τα πάμε αρκετά καλά».

Η εξέλιξη της – τι ακόμα θέλει να βελτιώσει σε ό,τι αφορά το κατά πόσο έχει εξελιχθεί ως παίκτρια ανέφερε «Έχω βελτιώσει πολύ το τακτικό κομμάτι. Τους τελευταίους μήνες, εδώ στη Μπέρμιγχαμ, με τη βοήθεια του γυμναστή έχω βελτιωθεί πολύ σε φυσική κατάσταση, σε ταχύτητα. Ενώ θα ήθελε να εστιάσει και να εξελιχθεί περισσότερο στο εξής κομμάτι «Οι κινήσεις που θα κάνω για να υποδεχθώ την μπάλα. Υπάρχουν αρκετά που θέλω να βελτιώσω και να εντάξω στο παιχνίδι μου. Επειδή παίζω σε επιθετικές θέσεις, θέλω να βοηθάω την ομάδα μου σε γκολ και ασίστ».

Για το γυναικείο ποδόσφαιρο στη χώρα μας και το κατά πόσο έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια, τόνισε: «Σίγουρα έχουν γίνει βήματα προόδου. Τα παιχνίδια των κοριτσιών τα δείχνουν στην τηλεόραση ζωντανά. Τα μέσα ενημέρωσης ασχολούνται πολύ περισσότερο. Σε κάποιες ομάδες υπάρχει κοινό που στηρίζει σημαντικά στα παιχνίδια των κοριτσιών».

Παράλληλα αναφέρθηκε και στο τι μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο «Εκεί που πρέπει να εστιάσουν οι ομάδες είναι στο κομμάτι των εγκαταστάσεων, να δώσουν όλες τις παροχές (γήπεδα, γυμναστήρια κτλ.), που χρειάζεται μια επαγγελματίας παίκτρια για να μπορέσει να δώσει το 100% του εαυτού της, κατά τη διάρκεια των αγώνων και των προπονήσεων. Κάποια γήπεδα στην Ελλάδα είναι πλαστικά, φθαρμένα. Αλλά και στο κομμάτι της πρόληψης τραυματισμών και βελτίωσης των παικτριών πρέπει να δοθεί προσοχή. Γιατί αυτό θα βοηθήσει και την Εθνική ομάδα».

Στο ερώτημα εάν όλο αυτό που περιέγραψε αποτελεί και την πιο ουσιαστική διαφορά μεταξύ του ποδοσφαίρου στην Αγγλία σε σχέση με την Ελλάδα, απάντησε «Θα έλεγα πως ναι! Στην Αγγλία εστιάζουν πολύ στο κομμάτι της οργάνωσης, των παροχών και των εγκαταστάσεων. Ακόμα και όταν ήμουν σε χαμηλότερες κατηγορίες, σε ομάδες μη επαγγελματικές, είχαν τις εγκαταστάσεις που έπρεπε να έχουν (γυμναστήριο, γήπεδο κτλ.) ακόμα και φαγητό. Κάποια πράγματα βασικά, σημαντικά για να αφοσιωθεί μια αθλήτρια σε αυτό που κάνει». 

Σύμφωνα με την Βεατρίκη Σαρρή, μια πρακτική καινοτομία που εφαρμόζεται στην Αγγλία, αλλά όχι ακόμα στην Ελλάδα: «Οι ομάδες στην Ελλάδα πρέπει να εστιάσουν παραπάνω στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πολλές ομάδες δεν έχουν παρουσία για παράδειγμα στο Instagram. Πως λοιπόν τα μικρά κορίτσια θα ψάξουν να βρουν μια παίκτρια που θαυμάζουν. Οι περισσότερες ομάδες στην Ελλάδα έχουν κάποιο σύστημα GPS για τις παίκτριες. Στην Αγγλία ωστόσο δίνουν μεγάλη βάση σε αυτό. Το έχουν και το εξετάζουν κάθε μέρα για να βγάλουν την προπόνηση. Με συγκεκριμένα στατιστικά και συγκεκριμένα δεδομένα που θέλουν να πετύχουν σε κάθε προπόνηση ανά παίκτρια».

Τέλος για το αν υπάρχει περισσότερο χώρος για Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες να αγωνιστούν στο εξωτερικό, ανέφερε «Σίγουρα υπάρχει μεγάλο περιθώριο για Ελληνίδες παίκτριες να βγουν στο εξωτερικό. Υπάρχει πολύ ταλέντο και ποιότητα. Είναι κάτι που αξίζουν να το κυνηγήσουν, να βγουν στο εξωτερικό και να ζήσουν κάτι διαφορετικό, να πάρουν εμπειρίες. Και να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι στην Ελλάδα έχουμε ποιοτικό ποδόσφαιρο. Είναι κάποια κορίτσια στο εξωτερικό που τα πάνε πάρα πολύ καλά και το μέλλον τους ανήκει. Είναι θέμα χρόνου να βγουν και άλλα κορίτσια».

Δεν γινόταν να μην αναφερθεί και στην Εθνική ομάδα που θα προπονείται σύντομα στην Παιανία με νέο πλέον προπονητή: «Ξεκινά κάτι καινούριο με νέο προπονητή σε νέες εγκαταστάσεις. Αυτό δίνει ενθουσιασμό και ελπίδα για κάτι πολύ καλύτερο».

Προσωπικές πτυχές της ζωής της

– Για το πως γυρνάει το διακόπτη σε μια δύσκολη στιγμή : «Προσπαθώ να περνάω καλά εξωαγωνιστικά. Μου αρέσει να πηγαίνω για περπάτημα, ακούγοντας μουσική και να μιλάω με φίλους και συγγενείς στο τηλέφωνο. Ή να πηγαίνω για φαγητό ή καφέ με τις συμπαίκτριες μου. Έχω και ένα κουνέλι».

– Αγαπημένη ταινία: «Shawshank Redemption» και «Bridgette Jones».

– Αγαπημένο βιβλίο: «Για τον Κόμπι Μπράιαντ».

– Αγαπημένο γλυκό: «Κρέπες με σοκολάτα στα Χανιά».

– Ρουτίνα, τραγούδι ή τελετουργικό πριν από κάθε παιχνίδι : «Είμαι χαλαρή. Έχω σταθερό τι θα φάω πριν το παιχνίδι ή την προηγούμενη μέρα».

– Γούρι: «Η μητέρα μου».

– Μότο ζωής: «Keep going».

– Μήνυμα που έλαβε και τη συγκίνησε: «Δέχομαι αρκετή στήριξη. Δέχομαι αρκέτα μηνύματα».

– Αν η ζωή σου γινόταν ταινία τι τίτλο θα έβαζες: «It is a lonely road (γέλια)», εξηγώντας: «Εννέα χρόνια μακριά από οικογένεια και φίλους, είναι αυτόματα ένα μοναχικό ταξίδι και παλεύεις για ένα όνειρο που είναι δικό σου».

– Θα άλλαζες κάτι αν γυρνούσες το χρόνο πίσω: «Δεν θα άλλαζα κάτι».

– Μεγάλο της όνειρο: «Να νιώθω καλά και να περνάω καλά. Όσο μεγαλώνω και εξελίσσομαι σαν παίκτρια και σαν άνθρωπος θέλω να θυμάμαι τις καλές αναμνήσεις που άφησα πίσω».