Για τους…ήρωες της σφυροβολίας μίλησε ο Κώστας Παπαμαρκάκης, ο Χανιώτης και ομοσπονδιακός προπονητής, όπου κάνει αναφορά για τις δυσκολίες και τις αντίξοες συνθήκες που ζουν οι αθλητές του, κάνοντας το αγώνισμα αυτό στην Ελλάδα.

Ο Χανιώτης προπονητής μίλησε στο gazzeta.gr, για την αισχρή αντιμετώπιση όπου έχει η σφυροβολία, όπως και οι σφυροβόλοι, στην χώρα μας.

Αναφέρθηκε επίσης στην πολύ καλή φουρνιά όπου έχουμε αυτή τη στιγμή, με τους προπονητές να ασχολούνται ολοένα και περισσότερο με την συγκεκριμένη ρίψη.

Φραντζεσκάκης, Αναστασάκης, Ντούσακης, Μενγκλέμπει, είναι 4 αθλητές οι οποίοι αγωνίζονται αυτή τη στιγμή σε πολύ υψηλό επίπεδο, προερχόμενοι από τα Χανιά, ενώ και οι Χριστόγλου, Κοροσίδης είναι ακόμα δύο ονόματα τα οποία απασχολούν την σφυροβολία.

Για ακόμη μια φορά σχολιάστηκαν τα…χωράφια τα οποία προπονούνται οι Χανιώτες αθλητές, την στιγμή που έχουν συμμετοχές ακόμα και σε Ολυμπιακούς Αγώνες(Αναστασάκης, Φραντζεσκάκης). 

Τέλος, σημείωσε ότι γίνεται διαχωρισμός στην αντιμετώπιση κάθε αθλήματος, αφού η τοπική κοινωνία των Χανίων ασχολείται μονάχα με τον ποδόσφαιρο, ενώ τυχερός αισθάνεται που ένας ιδιώτης έχει παραχωρήσει ένα χωράφι, το οποίο διαμόρφωσαν όσο πιο κοντά μπορούσαν σε προπονητικό κέντρο, οι ίδιοι οι αθλητές του με την βοήθεια του Δήμου.

Αναλυτικά τα όσα είπε ο Κώστας Παπαμαρκάκης:

«Τα τελευταία χρόνια αρκετοί προπονητές έχουν μπει στη σφύρα και κυρίως στην περιφέρεια. Υπάρχει ο Χριστόγλου, ο Κοροσίδης, είμαστε εμείς στα Χανιά. Έχει βγει μία καλή φουρνιά τώρα είναι η αλήθεια. Πάντα δουλεύαμε και βγήκαν παιδιά, αλλά χάθηκαν στη πορεία. Εμείς ανεβήκαμε τώρα με τα παιδιά γιατί βελτιώθηκαν οι συνθήκες»

«Προπονούμαστε σε χωράφι και μπορεί να λέμε για τις συνθήκες στα ολυμπιακά κέντρα, αλλά ακόμη και στην κατάσταση που είναι αυτά, για εμάς θα ήταν παράδεισος σε σχέση με το που προπονούμαστε. Δυστυχώς οι τοπικές κοινωνίες ασχολούνται κυρίως με το ποδόσφαιρο και δεν υπάρχει στήριξη. Εμείς ήμασταν τυχεροί γιατί βοήθησε ο Δήμος, αλλά και ένας ιδιώτης που μας έδωσε το χωράφι του να κάνουμε προπονήσεις. Είμαστε εκεί 4 χρόνια όμως και η λύση είναι προσωρινή. Δεν ξέρουμε για πόσο θα έχουμε τον χώρο. Τις επιτυχίες από το 2019 από αυτό το χωράφι τις έχουμε φέρει. Πρέπει όμως να βρεθεί μία μόνιμη λύση. Τι θα κάνει ο Φραντζεσκάκης που μένει μόνιμα στα Χανιά; Πώς θα προπονηθεί σε καλύτερες συνθήκες;»

Ένα προπονητικό κέντρο θα βελτίωνε ακόμα και εκείνον αναφέρει ο Χανιώτης προπονητής:

«Αν είχαμε ένα προπονητικό κέντρο της προκοπής, αυτό θα τραβούσε το επίπεδο πιο ψηλά. Θα έρχονται αποστολές από το εξωτερικό λόγω και του κλίματος κι αυτό θα ανέβαζε κι άλλο τα δικά μας παιδιά. Και όχι μόνο, θα βελτίωνε κι εμένα ως προπονητή. Εγώ το υψηλό επίπεδο, ντρέπομαι που το λέω, αλλά έτσι είναι, δεν το ξέρω. Μια ζωή με παιδιά ασχολούμαι και προσπαθώ να βρω πράγματα για να βελτιωθώ»

“Στο Σιάτλ ο Χρήστος Φραντζεσκάκης μεταμορφώθηκε” αναφέρει ο Κ. Παπαμαρκάκης:

«Θα σου πω ένα παράδειγμα. Πήγαμε τώρα στο Σιάτλ για 9 μέρες προετοιμασίας πριν το Παγκόσμιο και ήμασταν μαζί με τους Πολωνούς. Στις προπονήσεις ο Φραντζεσκάκης μεταμορφώθηκε. Μου έκανε επιδόσεις που δεν είχε ποτέ και άλλαξε η νοοτροπία του, ενώ έχει αγωνιστεί ξανά μαζί τους. Ομως τους είδε και πώς προπονούνται. Αν είχαμε ένα προπονητικό κέντρο και μαζευόμασταν όλοι εκεί, θα ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα. Πάσχουμε σε αυτό. Και είναι απαράδεκτο να έχουμε το ΟΑΚΑ και να μην έχει γήπεδο για ρίψεις αυτή τη στιγμή. Μόνο εμείς πρέπει να το έχουμε καταφέρει αυτό σε Ολυμπιακό στάδιο».

“Κουράστηκα να ασχολούμαι με όλα αυτά τα προβλήματα, αντί να ασχολούμαι με την προπόνηση”

«Με έχει κουράσει να ασχολούμαι με όλα αυτά τα προβλήματα και όσα θα έπρεπε να έχουμε και δεν έχουμε. Με φθείρει. Το να τσακώνομαι όλη μέρα για τα αυτονόητα αντί να ασχολούμαι με την προπόνηση, δεν μου αρέσει. Είναι μία κατάσταση που είναι μείον για τον αθλητή. Ο Χρήστος επέλεξε να μείνει στα Χανιά, αλλά με αυτές τις συνθήκες δε ξέρω τι θα κάνει στο μέλλον. Για προπονητήρια συζητάμε και δεν μπορούν να τα βρουν οι αρμόδιοι. Ετσι θα κάνουμε στα χωράφια προετοιμασία και για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024»

Τα μετάλλια δεν σημαίνουν ότι όλα πάνε καλά αναφέρει στο τέλος ο Κώστας Παπαμαρκάκης:

«Η νέα γενιά στη σφύρα τα έχει πάει καλά. Τώρα όμως που γίνεται η μετάβαση στην μεγάλη κατηγορία, τα πράγματα δυσκολεύουν. Οποιος είναι απ’ έξω και βλέποντας τα μετάλλια θεωρεί ότι όλα θα είναι εύκολα, γελιέται. Η μετάβαση στους άνδρες, όταν μιλάμε για την Ελλάδα, είναι δύσκολη. Το ίδιο και για τις γυναίκες. Πρέπει να έχουν την στήριξη γιατί όταν μπαίνουν στην κατηγορία των ανδρών, συνήθως βρίσκονται στην αφάνεια για ένα με δύο χρόνια. Θα στηριχθούν εκεί; Πρέπει να υπάρξει ένα πλαίσιο για να τους βοηθήσει σε αυτή τη μετάβαση καθώς πάνε σε μια κατηγορία που δεν είναι εύκολο τα πρώτα χρόνια να είναι σε τοπ επίπεδο. Χάνονται εύκολα παιδιά σε αυτό το στάδιο και το ότι δεν υπάρχουν καν χορηγίες, είναι ένα τεράστιο μείον»